MISCONNECTED

                                                                                                                                                                                                                            Beeld © Nick Hannes

Kyoko Scholiers liet een jaar lang een zelfgebouwd telefoonhokje rondreizen. Ze bracht het hokje bij mannen, vrouwen en kinderen die op de één of andere manier gedisconnecteerd zijn van de samenleving. De telefoondraad vormt het symbool van de maatschappelijke verbinding die de bellers al dan niet vrijwillig doorknipten. Het zijn gevangenen, vluchtelingen, landlopers en daklozen, maar ook prostituees, patiënten en pechvogels. Het zijn kinderen en jongeren die opgroeien zonder mama en papa in de buurt. Het zijn (ex-) sekteleden, kluizenaars, kloosterlingen en einzelgängers allerhande. Gedurende een jaar sprak Kyoko ieder seizoen één uur met elk van hen. Zo verzamelde ze maar liefst 240 uur aan telefoongesprekken.

Kyoko verwerkte de opnames van de gesprekken in geluidsmontages van vijf minuten, voor een installatie van vier eigenzinnige telefoonhokjes. De toeschouwer neemt plaats in een hokje. Op de muur staan boodschappen en telefoonnummers geschreven en gekrast van mensen die je niet terugvindt in het telefoonboek. De toeschouwer neemt de hoorn van de haak en draait een nummer, waarna hij getuige is van de woorden en verzuchtingen die één beller gedurende een jaar aan Kyoko toevertrouwde. De toeschouwer gaat ook in letterlijke zin samen op weg met de beller. De dubbele hokjes zijn gemonteerd op een treinspoor van 24 meter. Tijdens de vijf minuten luistertijd bewegen de hokjes heel langzaam naar de andere kant van het spoor. Waar het spoor stopt, wordt de verbinding meedogenloos verbroken. 

Wat toevallige passanten zien is een absurd intrigerend landschap van langzaam af en aan rijdende telefoonhokjes. Een bevreemdende plek die zowel de actieve als de passieve toeschouwer zal dwingen om anders te kijken en luisteren naar de wereld.

Misconnected ging in première op de 8ste verdieping van het MAS (Zomer Van Antwerpen, 2017). Later reisde de telefooncellen naar het station in 's Hertogenbosch (Festival Boulevard, NL), het Centraal Station (Zomer Van Antwerpen), de Turnhoutse gevangenis (Warande), de oude mijnsite in Genk (C-mine cultuurcentrum), ccBe, de Koninklijke Villa in Oostende (Theater Aan Zee), het Oorlogsmonument in Hasselt (Theater op de Markt), het Brugse station (KAAP), de tuin van Museum Busleyden en voormalige garage Wagenoord in Mechelen (Kc Nona), de Beverse bibliotheek (cc Ter Vesten) en de binnentuin van Museum Dr. Guislain (Festival van de Gelijkheid). In 2019 is de installatie o.a. nog te zien in de Brakke Grond, Amsterdam (28 t.e.m. 31 maart) en in de Schouwburg Kortrijk (21 t.e.m. 25 mei). De volledige kalender vindt u hier.

IN DE PERS: 

Bekijk hier de reportage op ATV.

Download hier het artikel in De Standaard.

Herbeluister hier de reportage op Klara.

Herbeluiter hier de reportage in De Ochtend op Radio 1.

CREDITS: Concept, creatie Kyoko Scholiers Assistentie research & productie Lot Vandekeybus Dramaturgie Tom Hannes Decor Koen Schetske, Ed Scholiers, Guy Van Den Bril, Werner Musenbrock, Bram Verhagen Montage Stijn Cole, Kyoko Scholiers Muziek Earbug Technische uitvoering Bob Cornet, Dirk Stevens, Thomas Vermaercke, Vladimir Schetske Beeld Nick Hannes Foto's Nick Hannes, Sigrid Spinnox, Dario Prinari Uitvoerende productie Caravan Production Coproductie De Warande, kc nOna, C-Takt, KAAP, Zomer Van Antwerpen Met de steun van De Vlaamse overheid, Stad Antwerpen en ccBe Dank aan CAW, CKG De Kleine Vos, Villa Voortman, Woonzorgcentrum Sint-Maria, Wingerdbloei, Fedasil, Boysproject, Inloopcentrum De Steenhouwer, opvangcentrum De Plataan, Kluis van Moria, IVCA, Taalfabet, Campus De Markt, SAS, Comp.Marius en alle bellers en de vele mensen die geholpen hebben het voorbije jaar